Så var det ei ny uke..... Her i gården kan ein trygt seie at det er ei som er trøytt. (Eller to). Halv tre i natt hadde eg enno ikkje sovna. Plutseleg skjærer eit forferdeleg rop i gjennom lufta. Det høyrtes verre ut enn ei hysterisk kvinne. Eg hoppa sjølvsagt i senga...... Det var Steffen som hylte. Kva han har drøymt husker han ikkje sjølv eingong...men noko forferdeleg må det ha vore. Han låg klistra opp til meg resten av natta. Han påstod at han ikkje var redd, men heile han skalv og han klamra seg hardt fast!!! Eg trur klokka var nærmare halv seks før han sovna att. Då var eg ganske så trøytt, ja. Å vakne 4 timar etterpå var ikkje godt.
No er det blitt ettermiddag og han byrjer å kvikne til. Når ein liten gut ikkje vil ha noko på butikken, er det noko som ikkje stemmer! Han fekk endeleg i seg litt mat, så då retter vel det meste på seg.
Beathe's blogg
mandag 28. desember 2009
søndag 27. desember 2009
2.juledag er over...
Klokka er såvidt passert eitt og her sit eg. Er liksom på kroa nå og det var vel meininga å vere der til the bitter end...Hm....Slik blei det ikkje. Då eg kom traltande inn døra var det ein som blei overraska. Lysa var såvidt slokna i huset. Det var ingen som venta ei nesten edru Beathe heim så tidleg.
Kvelden har vore triveleg. Det er ikkje noko å seie på det. Det var berre det at det plutseleg blei så mykje folk i lokalet at det hverken gjekk an å få seg noko å drikke, og aller minst bevege seg i mellom alle folka.
Nye Dynamites har opptrådt på årets julejam. To høveleg lange økter i løpet av kvelden fekk vere nok, meinte fleire i gruppa, og det var greit nok det. Det var jo andre i salen som også hadde lyst til å spele. Det var då vi var ferdige å spele at problema oppstod...... Skaff Yngve ein gitar var ord som surra rundt fleire gonger. Det viste seg at han ville spele, men der var ingen gitar?? Det er kanskje ein forutsetnad at ein stiller med eindel gitarer når ein arrangerer jam session. Dei bomma litt der, ja. Rart, for det vart sagt at det skulle vere nok av gitarer. Jaja....
Vi var ferdige med å spele, stemninga mi tok aldri heilt av....Var berre vanleg glad. Tenkte at det då likesågodt kunne vere flott å vakne i normal tid i morgon og ha ein kjempefin dag. Har forsåvidt spurt Steffen om han har lyst til å gå på ski i morgon. Så då kan eg halde det løftet!
I forhold til spelinga, så sa dei som kommenterte det at det var veldig bra. Sjølv kan eg ikkje uttale meg om saka. Det var ikkje berre berre å høyre seg sjølv i monitoren. Trur det var fleire som opplevde det. Då er det vansklegare å spele. Alt i alt trur eg det gjekk sånn passe. Ikkje det værste vi har prestert, men ei heller det beste. Uansett er det flinke musikarar i gruppa, så det låt nok bra:=)
Eg hadde vel eigentleg eit ønske om at vi kunne ha hatt litt fleire vokalsanger. (Men det har eg aldri sagt høgt...). Instrumentallåtene vi speler er veldig fine, det er ikkje det. Det kunne likevel vore greit å ha nokre sanglåter også. Vi spelte to i kveld, men vi burde kanskje hatt fire:=) Vi bør kanskje bli litt meir trygg på oss sjølv. Det er fleire som er litt redd for at det ikkje skal vere godt nok. Så feil kan dei ta. Alle saman er meir så god nok til det dei skal, også vokalmessig, så det er berre å stå på.
Som alle andre kvinner elsker eg å høyre når ein mann syng ein "lovesong". Det er jo berre så "søtt" (mangel på andre ord). Som eg skriv i min eigen song: I like to watch you when you sing a lovesong.
Klokka har rukket å passere halv to no. På tide å finne vegen til badet. Sjølve julehelga er over og om litt over eit døger er det mange som må attende på arbeid. Håper det har vore ei triveleg jul rundt om i bygda. Her heime har det vore ei fin jul.
Det er koseleg med masse besøk i desse dager, men det er også deilig når det blir roleg rundt seg sjølv også.
Jula er ikkje lenger det samme for meg, det vil alltid vere ein som manglar. Den gladaste og snillaste personen i verda.... Ein time ved grava samme dag som julaften får vere mitt bidrag til saknet. Så lenge ein har born må ein gjere det beste ut av alt. Tårene får trille den stunda på kyrkjegarden, men så må smilet vere attende etterpå. Det skuldar ein dei små. Det er no eingong slik at det er ein som aldri ville ha villa at ein skal gå rundt å vere lei seg. Som han sjølv ville ha sagt: Pell deg heim og feir jul med familien. Vær glad og nyt livet!!
Det vil alltid gjere vondt på merkedagar, men livet har gått vidare, eg har gått vidare. Lev i dag. I morgon er det kanskje for seint. Gjer det du har lyst til i dag. Ikkje vent! Ikkje tru at det kommer til å skje langt opp og fram. Ingen veit kva morgondagen bringer. Eg prøver å vere opptimist. Ingen får ta det i frå meg.
Det er tida for å gå videre......
Håper det er nokon som har varma ei dyne til meg. Det er så godt å krype under ei god og varm dyne. Om eg ikkje tar mykje feil, er det sikkert ein liten kar som har innynda seg hos faren.....Då har han nok okkupert min plass i senga. Stor er sjansen for at eg er forvist til senga hans. Då kan eg trygt seie at eg kjem til ei mindre varm dyne. Aller helst ganske så kaldt.
Jaja..... Litt speling i bytte mot ei varm dyne går vel opp i opp. Kvifor er det berre eg som skal ha alle føremoner??? Hehe...
Ha ei god natt og sov godt. Det skal i alle høve eg gjere!! Gode tankar skal gjere draumene mine fine. Det blir godt å vakne til ein fin sundag. Glad er eg for at eg gjekk heim. Ellers hadde eg vel stått i kø enno.........
Kvelden har vore triveleg. Det er ikkje noko å seie på det. Det var berre det at det plutseleg blei så mykje folk i lokalet at det hverken gjekk an å få seg noko å drikke, og aller minst bevege seg i mellom alle folka.
Nye Dynamites har opptrådt på årets julejam. To høveleg lange økter i løpet av kvelden fekk vere nok, meinte fleire i gruppa, og det var greit nok det. Det var jo andre i salen som også hadde lyst til å spele. Det var då vi var ferdige å spele at problema oppstod...... Skaff Yngve ein gitar var ord som surra rundt fleire gonger. Det viste seg at han ville spele, men der var ingen gitar?? Det er kanskje ein forutsetnad at ein stiller med eindel gitarer når ein arrangerer jam session. Dei bomma litt der, ja. Rart, for det vart sagt at det skulle vere nok av gitarer. Jaja....
Vi var ferdige med å spele, stemninga mi tok aldri heilt av....Var berre vanleg glad. Tenkte at det då likesågodt kunne vere flott å vakne i normal tid i morgon og ha ein kjempefin dag. Har forsåvidt spurt Steffen om han har lyst til å gå på ski i morgon. Så då kan eg halde det løftet!
I forhold til spelinga, så sa dei som kommenterte det at det var veldig bra. Sjølv kan eg ikkje uttale meg om saka. Det var ikkje berre berre å høyre seg sjølv i monitoren. Trur det var fleire som opplevde det. Då er det vansklegare å spele. Alt i alt trur eg det gjekk sånn passe. Ikkje det værste vi har prestert, men ei heller det beste. Uansett er det flinke musikarar i gruppa, så det låt nok bra:=)
Eg hadde vel eigentleg eit ønske om at vi kunne ha hatt litt fleire vokalsanger. (Men det har eg aldri sagt høgt...). Instrumentallåtene vi speler er veldig fine, det er ikkje det. Det kunne likevel vore greit å ha nokre sanglåter også. Vi spelte to i kveld, men vi burde kanskje hatt fire:=) Vi bør kanskje bli litt meir trygg på oss sjølv. Det er fleire som er litt redd for at det ikkje skal vere godt nok. Så feil kan dei ta. Alle saman er meir så god nok til det dei skal, også vokalmessig, så det er berre å stå på.
Som alle andre kvinner elsker eg å høyre når ein mann syng ein "lovesong". Det er jo berre så "søtt" (mangel på andre ord). Som eg skriv i min eigen song: I like to watch you when you sing a lovesong.
Klokka har rukket å passere halv to no. På tide å finne vegen til badet. Sjølve julehelga er over og om litt over eit døger er det mange som må attende på arbeid. Håper det har vore ei triveleg jul rundt om i bygda. Her heime har det vore ei fin jul.
Det er koseleg med masse besøk i desse dager, men det er også deilig når det blir roleg rundt seg sjølv også.
Jula er ikkje lenger det samme for meg, det vil alltid vere ein som manglar. Den gladaste og snillaste personen i verda.... Ein time ved grava samme dag som julaften får vere mitt bidrag til saknet. Så lenge ein har born må ein gjere det beste ut av alt. Tårene får trille den stunda på kyrkjegarden, men så må smilet vere attende etterpå. Det skuldar ein dei små. Det er no eingong slik at det er ein som aldri ville ha villa at ein skal gå rundt å vere lei seg. Som han sjølv ville ha sagt: Pell deg heim og feir jul med familien. Vær glad og nyt livet!!
Det vil alltid gjere vondt på merkedagar, men livet har gått vidare, eg har gått vidare. Lev i dag. I morgon er det kanskje for seint. Gjer det du har lyst til i dag. Ikkje vent! Ikkje tru at det kommer til å skje langt opp og fram. Ingen veit kva morgondagen bringer. Eg prøver å vere opptimist. Ingen får ta det i frå meg.
Det er tida for å gå videre......
Håper det er nokon som har varma ei dyne til meg. Det er så godt å krype under ei god og varm dyne. Om eg ikkje tar mykje feil, er det sikkert ein liten kar som har innynda seg hos faren.....Då har han nok okkupert min plass i senga. Stor er sjansen for at eg er forvist til senga hans. Då kan eg trygt seie at eg kjem til ei mindre varm dyne. Aller helst ganske så kaldt.
Jaja..... Litt speling i bytte mot ei varm dyne går vel opp i opp. Kvifor er det berre eg som skal ha alle føremoner??? Hehe...
Ha ei god natt og sov godt. Det skal i alle høve eg gjere!! Gode tankar skal gjere draumene mine fine. Det blir godt å vakne til ein fin sundag. Glad er eg for at eg gjekk heim. Ellers hadde eg vel stått i kø enno.........
tirsdag 22. desember 2009
Tysdag 22.desember 2009
Dagen då eg gjorde mykje utan å gjere så mykje! Forstå det den som kan. Eg gjer det i alle høve :=)
Rundt meg er det heilt stille. Einaste lyden er vinden som har teke seg opp på utsida av veggane. Det er ikkje så lenge sidan eg kom heim frå øving. Guten sov og dei andre er borte i kveld. Her sit eg og er overlatt heilt og haldent til meg sjølv. Eg klagar ikkje......
Har vore tidleg ute med det meste i år, så føler slett ikkje at det er tida for stress. Faktisk sit eg ganske så godt her i sofaen.
Dei neste dagane blir fylt med det glade bodskap osv..... Julemusikken kjem sikkert til å finne vegen ut høytalarane, masse god julemat, familie og anna kos. I måro står pyntinga av juletreet for tur. Det er jo ein koseleg tradisjon. Mange har allereie gjort det, men eg har i alle år gjort det på lillejulaften. Det er ei fin tid vi går i møte. Vi har mykje å vere takksame for. Med tanke på dei som ikkje har det så godt, tenker eg ein god del på kor heldig eg er:=)
Mi største bekymring er i kor stor grad kan eg ta meg eit glass rødvin til den gode julematen pga voltarenkuren eg må ta pga det skada kneet mitt....... (puh...lang setning..)...Eg burde vel ikkje lage ei problemstilling ut av det. I det vide og breie ein bagatell...!!
Pelle politibil er 25 år i dag. Bilen som har kjørt seg inn i alles bornehjarter er like stor i dag som før. Den ekte bodøværingen feires i dag. Helsa til Pelle i det verkelege livet er heller skral.
(Berre ei lita avsporing........ei viktig sådan......hehehe).
Rundt meg er det heilt stille. Einaste lyden er vinden som har teke seg opp på utsida av veggane. Det er ikkje så lenge sidan eg kom heim frå øving. Guten sov og dei andre er borte i kveld. Her sit eg og er overlatt heilt og haldent til meg sjølv. Eg klagar ikkje......
Har vore tidleg ute med det meste i år, så føler slett ikkje at det er tida for stress. Faktisk sit eg ganske så godt her i sofaen.
Dei neste dagane blir fylt med det glade bodskap osv..... Julemusikken kjem sikkert til å finne vegen ut høytalarane, masse god julemat, familie og anna kos. I måro står pyntinga av juletreet for tur. Det er jo ein koseleg tradisjon. Mange har allereie gjort det, men eg har i alle år gjort det på lillejulaften. Det er ei fin tid vi går i møte. Vi har mykje å vere takksame for. Med tanke på dei som ikkje har det så godt, tenker eg ein god del på kor heldig eg er:=)
Mi største bekymring er i kor stor grad kan eg ta meg eit glass rødvin til den gode julematen pga voltarenkuren eg må ta pga det skada kneet mitt....... (puh...lang setning..)...Eg burde vel ikkje lage ei problemstilling ut av det. I det vide og breie ein bagatell...!!
Pelle politibil er 25 år i dag. Bilen som har kjørt seg inn i alles bornehjarter er like stor i dag som før. Den ekte bodøværingen feires i dag. Helsa til Pelle i det verkelege livet er heller skral.
(Berre ei lita avsporing........ei viktig sådan......hehehe).
mandag 21. desember 2009
Rettighet eller gave??
I helga leste eg ein artikkel i VG som omhandla det å få born. Det vart stilla spørsmålet om det å få born er ei gave eller om det er ein rettighet. Overskrifta var Statens farskap. Trur det som i størst grad har provosert forfattaren av artikkelen er at staten påtvinger far til å måtte ha lengre fødselspermisjon. Samtidig jobber fleire sentrale politikarar for å få meir lempelege lovar i forhold til det å få born. Med det meines einslege kvinner som ønskjer born.... Då trengs visst nok ingen far vere innblanda i det. Då kjem dobbeltmoralspolitikken inn.
Adopsjon er utelukka frå problematikken i dette, for gjennom adopsjon hjelper ein også eit menneske som trenger det. Akkurat det er jo ein flott ting. Det går meir på kven skal ha rett til å få born, og på kva måte skal dei få det.
Dette temaet er ganske sårbart for mange, og ein skal difor vere forsiktig med å ordleggje seg. Det skal ikkje mykje til for at ein blir skulda for å ha dårlege haldningar om ein ikkje trør varsamt. Tenkjer då mest på dei som er homofile av legning.
Eg har på lik linje som forfattaren av artikkelen ikkje noko problem med å skjønne at alle, uansett legning, har lyst på å få born. Sjølvsagt er det forståeleg! Problemstillinga spør om det er ein rett vi som vaksne har , eller om det er ein gave å få born.
Statens farskap?? I kva grad skal staten blande seg inn for å dekke dei vaksnes behov i denne saka? Er det likegyldig om eit born veks opp med mor og mor, med far og far, eller med mor og far? Eller, det nye forslaget som seier berre mor? Eg meiner det ikkje er likegyldig! Ein vanskeleg debatt, ja, men dog ganske innlysande for meg! Eg utelukker heilt det som mange argumenterer med......Evnen til å gje omsorg. Evnen til å gje omsorg er heilt sikker like stor hos dei temaet gjeld som hos dei som følger den "normale" normen. Alle born skal tas i mot med kjærleik og respekt. Kva rolle bør staten ha i forplantninga?
Eit born treng både ein far og ei mor. Livet blir ikkje alltid slik av ulike årsaker. Fleire veks opp med berre ein vaksen. Andre veks opp med andre enn sine biologiske føreldre. At livet blir slik, er noko heilt anna enn at staten skal planleggje at born settes til verda utan mor eller far.
I dag brukes argumenter som urettferdighet og diskriminering. Då er ikkje vegen lang før også einslege menn vil ha hjelp til å få born.
Fleire homofile menn bruker ei surrogatmor frå USA. Egget som blir planta inn er gjerne frå ei anna kvinne. Kven av kvinnene er eigentleg mor? Disse borna får inga mor......
Alle born kjem ein eller gong til det stadiet i livet at dei vil sakne anten å ha ei mor eller ein far dersom dei manglar det. Er det rett å utsetje borna for det berre for å tilfredstille dei vaksnes behov?? Eg berre spør.....
Adopsjon er utelukka frå problematikken i dette, for gjennom adopsjon hjelper ein også eit menneske som trenger det. Akkurat det er jo ein flott ting. Det går meir på kven skal ha rett til å få born, og på kva måte skal dei få det.
Dette temaet er ganske sårbart for mange, og ein skal difor vere forsiktig med å ordleggje seg. Det skal ikkje mykje til for at ein blir skulda for å ha dårlege haldningar om ein ikkje trør varsamt. Tenkjer då mest på dei som er homofile av legning.
Eg har på lik linje som forfattaren av artikkelen ikkje noko problem med å skjønne at alle, uansett legning, har lyst på å få born. Sjølvsagt er det forståeleg! Problemstillinga spør om det er ein rett vi som vaksne har , eller om det er ein gave å få born.
Statens farskap?? I kva grad skal staten blande seg inn for å dekke dei vaksnes behov i denne saka? Er det likegyldig om eit born veks opp med mor og mor, med far og far, eller med mor og far? Eller, det nye forslaget som seier berre mor? Eg meiner det ikkje er likegyldig! Ein vanskeleg debatt, ja, men dog ganske innlysande for meg! Eg utelukker heilt det som mange argumenterer med......Evnen til å gje omsorg. Evnen til å gje omsorg er heilt sikker like stor hos dei temaet gjeld som hos dei som følger den "normale" normen. Alle born skal tas i mot med kjærleik og respekt. Kva rolle bør staten ha i forplantninga?
Eit born treng både ein far og ei mor. Livet blir ikkje alltid slik av ulike årsaker. Fleire veks opp med berre ein vaksen. Andre veks opp med andre enn sine biologiske føreldre. At livet blir slik, er noko heilt anna enn at staten skal planleggje at born settes til verda utan mor eller far.
I dag brukes argumenter som urettferdighet og diskriminering. Då er ikkje vegen lang før også einslege menn vil ha hjelp til å få born.
Fleire homofile menn bruker ei surrogatmor frå USA. Egget som blir planta inn er gjerne frå ei anna kvinne. Kven av kvinnene er eigentleg mor? Disse borna får inga mor......
Alle born kjem ein eller gong til det stadiet i livet at dei vil sakne anten å ha ei mor eller ein far dersom dei manglar det. Er det rett å utsetje borna for det berre for å tilfredstille dei vaksnes behov?? Eg berre spør.....
lørdag 19. desember 2009
Flotte laurdagen:=)
Så var kveldens meny klar. Nå er det berre for gjestene å komme:=)
Roastbiff
Spekemat
Lammelår i skiver
Eggerøre
Laks
Kylling
Potetsalat
Waldorfsalat
Grønnsakssalat
Sennepsaus
Ferske rundstykker og loff + + +
Roastbiff
Spekemat
Lammelår i skiver
Eggerøre
Laks
Kylling
Potetsalat
Waldorfsalat
Grønnsakssalat
Sennepsaus
Ferske rundstykker og loff + + +
torsdag 17. desember 2009
Torsdag 17.desember 2009.
Så var ein ny dag over. Det er torsdag og for første gong på lenge kan eg seie at den siste uka ikkje har floge avgarde. Normalt ville eg ha hatt sundag i dag...men det er visst berre torsdag. Jaja, må vel ha sånne uker også.
Akkurat no sitter eg her og føler meg ganske sliten. Hovudet henger ikkje fast i kroppen (føles det). Heile uka har det gått i eitt. Då meiner eg i eitt!! Noko av det har sjølvsagt vore morro. Øvinga på tirsdag var vel eigentleg ei avkopling frå stresset ellers omkring. Har konstantert for meg sjølv at stress ikkje er noko for meg. Trur kanskje det ikkje er så sunt heller!??!!! Men når døgeret ikkje har nok timar slik som no, så blir det slik. Det einaste som er sikkert er at eg ikkje skal bo på aulaen neste desember. Hovudet er fyllt til randen av rytmer og strofer som ikkje har noko som helst der å gjere. 16 timar med musikk på få dager er litt i meste laget. Det går ut over dei her heime som må stille ned lyden på tv. Nett no vil eg berre ha det stille.
Nei, det er vel berre å summe seg og gå inn i stova og prøve å vere nokonlunde blid. Det er trass alt juletider.....Ein dag att, så venter heile tre fridager i neste uke.
Det er sikkert ei koseleg helg som kjem oss i møte. Det er berre å sjå opp og fram.
Det er vel heller ingen som seier noko på det om eg legg meg no...klokka er snart ti.
Akkurat no sitter eg her og føler meg ganske sliten. Hovudet henger ikkje fast i kroppen (føles det). Heile uka har det gått i eitt. Då meiner eg i eitt!! Noko av det har sjølvsagt vore morro. Øvinga på tirsdag var vel eigentleg ei avkopling frå stresset ellers omkring. Har konstantert for meg sjølv at stress ikkje er noko for meg. Trur kanskje det ikkje er så sunt heller!??!!! Men når døgeret ikkje har nok timar slik som no, så blir det slik. Det einaste som er sikkert er at eg ikkje skal bo på aulaen neste desember. Hovudet er fyllt til randen av rytmer og strofer som ikkje har noko som helst der å gjere. 16 timar med musikk på få dager er litt i meste laget. Det går ut over dei her heime som må stille ned lyden på tv. Nett no vil eg berre ha det stille.
Nei, det er vel berre å summe seg og gå inn i stova og prøve å vere nokonlunde blid. Det er trass alt juletider.....Ein dag att, så venter heile tre fridager i neste uke.
Det er sikkert ei koseleg helg som kjem oss i møte. Det er berre å sjå opp og fram.
Det er vel heller ingen som seier noko på det om eg legg meg no...klokka er snart ti.
tirsdag 15. desember 2009
I will give you my life in a lovesong.
My world has changed
and everything is different.
Times are changing.
From you comes all of my hope.
I will give you my life in a lovesong.
All thing comes together in you.
I open my heart so that
I can show you love.
There is no one like you.
I feel my heart beats faster.
You give me strenght to carry on.
My head is filled with you.
I will give you my life in a lovesong.
All thing comes together in you.
I open my heart so that
I can show you love.
You make me smile everytime I see you.
You make me feel alive.
I like to watch you
when you sing a lovesong.
I will give you my life in a lovesong.
All thing comes together in you.
I open my heart so that
I can show you love.
Så attstår det å la deg høyre songen..... There is a time for everything.
God natt!
and everything is different.
Times are changing.
From you comes all of my hope.
I will give you my life in a lovesong.
All thing comes together in you.
I open my heart so that
I can show you love.
There is no one like you.
I feel my heart beats faster.
You give me strenght to carry on.
My head is filled with you.
I will give you my life in a lovesong.
All thing comes together in you.
I open my heart so that
I can show you love.
You make me smile everytime I see you.
You make me feel alive.
I like to watch you
when you sing a lovesong.
I will give you my life in a lovesong.
All thing comes together in you.
I open my heart so that
I can show you love.
Så attstår det å la deg høyre songen..... There is a time for everything.
God natt!
Abonner på:
Innlegg (Atom)