Ein artig dag:=)

Joda... Eg trur eg vil påstå at dette har vore ein artig dag! Imellom alt det effektive som blei gjort, dukka det med jamne avbrudd eindel ...tja....kva skal ein velgje å kalle det? Står litt fast her, men gøy har det i alle høve vore.

Det har seg slik at for 10-11 år sidan, så fekk begrepet jomfru ei heilt ny meining for meg. Eg blei tidleg døpt for "Jomfru Knutsen" av ein i den eldre garden på skulen. Opphavet til at namnet kom skal vere usagt. Eg heitte "Jomfru Knutsen" i 2000 og heiter det framleis!!
Eg har helder aldri innrømma at eg har gjort noko som helst for å få den sonen eg har idag. Det er jo noko som heiter jomfrufødsel??!! Thihi......
Når det gjeld jomfrufødsel, så har også det begrepet satt sine spor i det søte, lille hovudet mitt. Frå i dag av...... Kven det skuldast, skal eg fortelje, men dog i kode. Ein av kollegane mine skulle ringe ein felles ven av oss og høyre om noko i forhold til i kveld. (Hint, hint....øving...)Han lova han skulle seie at jomfrua har talt, så slik blir det. Sanninga er at han ikkje turte å sei det..... (Trur eg). Då han sa at han ikkje hadde sagt det, fulgte han opp med ein "diskusjon" rundt temaet jomfrufødsel. Han lanserte då ein ny tanke. Jomfrufødsel = keisarsnittprodusert born. Vanskeleg å sjå kva det betyr?? Ikkje verre enn at om det går an å fø med keisarsnitt, kan ein vel også lage born ved same metoden. Lage eit hol i magen og kjøre på. Jomfrufødsel!!!
Eg skal ikkje nemne namnet på kven det var sitt forslag (ingen vil tru meg likevel då)..:=)
Same mannen fekk tittelen som Espen Askeladd i eventyret der "Jomfru Knutsen" var hovudgevinsten! (Han vann jomfrua tilslutt)...... Thihihihihihi.........
Eg har tenkt å vere jomfru til det motsatte er prova!!!

Ellers så har eg dansa for inspektøren i dag. Det var vel litt av eit syn...... Den eldste i kollegiet heiv seg på lag med meg og med i dansen. Då blei det enno meir skøy!! (Jada.....vi er riktig rett!! Ingenting som feilar......). Det beste var trippinga på slutten. Sjølv måtte han berre rømme. Trur det blir lenge til vi blir spurt om vikartimar på ny:=)

I tillegg er eg blitt "dumpa" for n'te gong i dag. OG det til fordel for ei utspekulert høne som innimellom er ei ku. Forstå det den som kan. Eg er djupt vonbroten og har den djupaste kjærleiksorga som eit menneske kan ha!!! I morgon kjem hevnen..... Det bygger seg opp til intriger på arbeid!!! Hahahahahaha........ Når ein har vore prinsesse i over 10 år, er det ikkje greit at andre kjem inn og "kupper" trona. Aldri i verda. Kamp til siste slutt!!
(Vi veit, vi veit.....vi er ikkje "god").
Eg trur vi skal vere glad det er intern humor.......Trur kanskje enkelte vil sjå på oss som smågal om dei får vere floge på veggen for ein dag. Likevel, det er slike ting som gjer at vi skaper vår eiga trivsel på arbeid:=) Det er vel nok av arbeidsplassar som kunne trengt ein miljøarbeidar som kun har ansvar for å skape eit godt miljø og humør blant dei ansatte!

"Jomfru Knutsen" har planar om å ta høveleg tidleg kveld, og då kan ho ikkje sitte her og dulle med dataen. Skulle tru at dataen er hennar beste ven, men den gong ei:=)
Det er berre å kome seg i seng og sovne fort før andre legg seg.... Ho kan jo ikkje utsette seg sjølv for risikoen til ikkje fortsatt vere jomfru i morgon! Ryktet må bestå, så det er berre å springe.........

Hasta luego!!!!

When, when will we meet again?

Jadda:=)

Kva skjedde?? Vill jubel i huset av di Marit Bjørgen tok gull. Vill jubel blant dei vaksne. Kva skjedde med "glunten"? Sinna og tårefull gøymde han seg under bordet. Vi skjønna sjølvsagt ingenting! "Hallo! Noreg tok jo gull! Då skal vi jo vere glad!?!"
Siina kom det frå under bordet "Æ e sint på ho Marit!! Det e jo han Nortug som skal ta gullet. No har ho ødelagt ALT!" Tårene pipla fram......
Joda, det er greit å vere ihuga Nortugfan, men her måtte det ei avklaring til. Det var ikkje berre, berre å måtte forklare ein djupt skuffa gutunge at kvinnfolk ikkje kjempar mot menn og at Nortug enno kunne ta gull. Det hjalp ikkje med det første, men etter at han hadde latt tankane få sive inn ei lita stund aksepterte han no det.
Joda......i alle høve ei lita stund. Like etterpå gjekk Nortug sprinten. Vi benkra oss foran skjermen på ny. For kvar gong Nortug gjekk vidare, jubla vi alle tre. Heilt til finalen......Ups!! Då var det ein som ikkje var nådig. Eg skal ikkje nemne her kva ord som kom om svensken som vann. Det egnar seg ikkje på trykk, og i alle høve ikkje når ein veit at avsendaren berre er seks år gamal! Nye tårar...... Sukk!

Kvelden blei no berga på eit vis. Han tenkte at om ikkje Nortug ikkje klarte å ta gull, så kunne han sjølv gjere det. Han går til barnas skimerke og hadde berre 6 km att å gå før gullmerket kunne innkasserast. Joda, han gjekk og gjekk til han nådde målet. Eg reknar med at han har fortalt det for alle han har møtt dei siste dagane. I fantasien sin innbilte han seg til og med at han er verdsmeister!!
I år har han måtta gått 5 mil på ski for å få gull. Til netse år trur eg han å gå 10 mil...... Jaja, det gjer jo at eg også får god trening! :=)

Dagen etter hadde han akseptert at det er klasser for menn og kvinner. Då var det ikkje måte på kor stolt han var av Marit Bjørgen.
I dag har han også vore framfor skjermen. 30 km med skibytte var veldig spanande. Det var ikkje måte på kor han snakka taktikk og sa at vi berre måtte vente, for Nortug kom til å slå til. (Han fekk jo rett...).
Det var hopping, dansing, jubel og "high five" osv. Eg veit kva han kjem til å fortelje dei andre i morgon:=) Med Nortug som sitt største forbilete er det kanskje ein viss fare for at interessa for ski kan vedvare. (Noko eg eigentleg er glad for).

Regn og glatt føre har satt sitt preg på det som må vere ein av dei lataste helgene på lang tid. Eigentleg er det berre bra. Det er godt med slike helger også:=)
I morgon startar ei ny veke og nye sjansar. Det er berre om at vi grip dei. Det er ikkje alltid vi er flinke nok til det (i alle høve ikkje eg). Motet sviktar gong på gong...... Kanskje eg slår til ein minst ventar det?? :=)

Call me, call me.......

Levedyktige samfunn.

Kvifor går nokre samfunn under, medan andre består?
Dette spørsmålet er eigentleg retta mot den verda vi har i dag (og dei siste tiåra). Likevel vel eg å gå langt attende i tid, berre for å vise til eksemplar som er gode på kva eg meiner med at samfunn går under.

Romerriket! Den siste vestromerske keisaren blei avsatt i 476 e.kr. Det markerte slutten på Romerriket. Romerriket hadde då eksistert i heile 1200 år....... Så var det berre slutt??! Det heile gjekk i oppløysing.
Inkariket! Ein sivilisasjon som var den største indianske statsdanninga på det amerikanske kontinentet. I 1532 blei samfunnets øvste leiar tatt til fange og drepen. Eitt år etterpå var Inkariket historie! Kvifor?
Sovjetunionen! (No nærmar vi oss i tid). Størsteparten av 1900-talet blei dominert av blant anna Sovjetunionen (i lag med USA). Den kalde krigen, som var i etterkrigstida, involverte veldig mange andre land. Den internasjonale politikken blei styrt av kampen mellom USA og Sovjetunionen. 1991...... Mektige Sovjetunionen blei oppløyst! Kvifor?
Tuvalu! Dagens situasjon...... Tuvalu ligg rett aust for Australia og er eit øyrike. Der bur det ca 11 000 menneske. I dag har dei alvorlege problem! Høgare bølgjer, sterkare tidevann, saltvann kontra jordsmonn og jordbruk og trær faller over ende utan lengre ha sjansen til å skjerme mot vinden. Kva kjem til å skje? Vil dei gå under?? Mest sannsynlegvis er dei ikkje noko samfunn lengre om få år. 11 000 menneske kjem til å miste heimane sine. Snart tar havet over........ Kvifor?

Eg sit ikkje med noko fasitsvar på alle desse "kvifor". Langt ifrå!! Eigentleg veit eg lite eller ingenting...... Likevel, det er ikkje vanskeleg å tenke seg til deler av svaret. Sjølv om det kanskje ikkje finst noko fasit i det heile, så er det sikkert ikkje umogleg å dinne deler av det.
Hovudspørsmålet var i utganspunket "Kvifor går nokre samfunn under, medan andre består?"
For å kunne nærme seg eit svar på det, trur eg ein må definere kva eit levedyktig samfunn er. Gjennom definisjonen, som vil bestå av mange kjenneteikn, vil ein kanskje kunne klare å trekke ein konklusjon.
For at ein skal kunne bestå som samfunn, må ein vere levedyktig. Då er det mange kjenneteikn som bør ligge til grunn. Lista kan fort bli veldig lang, men om eg skal prøve å korte den ned mest mogleg, trur eg den vil sjå slik ut.

1) Dei geografiske forholda: Det er nokre geografiske forutsetnadar som må ligge til grunn for at ein skal kunne få eit levedyktig samfunn. Eg tenker då spesielt på klimaet. Ekstreme temperatur- nedbør- og vindforhold hjelper ikkje akkurat på.

2) Ressurser: Naturressurser som vann og dyrkbar jord! Ressurser som trevirke er viktig for husbygging. Såleis er også eindel metaller viktig.
Olje og gass for vår del........ Kor hadde vi vore utan den.

3) Teknologi og kunnskap: Dette er eit punkt som er veldig viktig. Kor hadde vi vore om vi ikkje hadde hatt teknologien og kunnskapen om korleis vi kan få olja opp av havet? Dette kan fort knyttast opp mot utdanningssystemet.

4) Velferd og sjansen til eit godt liv: Ein må jo sikre innbyggjarane sine behov. Vi må ha eit helsevesen, utdanningssystem osv.... Mat, klede, hus og medisiner.

5) Infrastruktur: Vi treng transport for å halde tritt med resten av verda. (Buss, trikk, tog, vei og fly). Kommunikasjon! (Telefoni, mobiltelefoni og Internett). Vannett, kloakknett.........

6) Bærekraftig utvikling: Vi kan ikkje gløyme at det kjem nokon etter oss. Vi må forvalte "jorda" på ein slik måte at vi har det bra, men samtidig må vi huske på at vi skal ivareta framtida. Overfiske er eit bra eksempel på det.

7) Ytre fiendar: Vi må verne oss mot ytre fiendar. (Krig og millitærmakt).

8) Politi og rettsvesen: Vi treng at vi blir verna mot vald og kriminalitet. Hvis ikkje, er det stor sjanse for at mange tar lova i eigne hender.

9) Handelspartnarar og andre samarbeidspartnarar: Det er få som er sjølvforsynte. Difor er handel viktig. Då treng ein også nokon å handle med. Import og eksport er viktige ord i den samanhengen.
Andre samarbeidspartnarar kan vere f.eks. NATO. Det er eit samarbeid som skal fungere som ei skjerming mot fiendar som er villige til å gå til krig.

10) Kultur og sosialisering: Felles oppdragelse og erfaringer som gjer det lettare å tilpasse oss samfunnet. Felles verdier, menneskesyn, politikk og religion for å nemne nokre. Ein lærer å vise repekt for desse for å unngå intern strid.

11) Politisk system: Vi treng ei form for styring. Styringa bør vere stabil. Styresmaktene er dei som i størst grad kan påsjå at dei punktane som er nemnt over blir fulgt opp.

Sukk.......... Det blei visst ei lang liste likevel. Alle desse punktene er ganske viktige for at ein skal kunne få eit bra levedyktig samfunn. Dersom fleire av punktene uteblir, er det stor sjanse for at det byggjer seg opp litt av kvart innanfor samfunnet.
Om vi går attende til til Romerriket, ser vi fort at mange av desse momenta ikkje var representert. Likeeins kan vi sjå til Inkariket. Sovjetunionen........ Den politiske styringa var vel ikkje heilt på stasjon. Levestandaren til mange var vel ikkje heilt god. Vi såg sjølv kva det førte til.

Tuvalu........ Kva er det som manglar der?? I dag er dei stort sett eit heilt greit levedyktig samfunn. Problema er dei eg nemnte tidlegare. Alle problema var knytta til geografiske forhold.
Så kan ein spørre seg: Kvifor??? Kvifor er bølgjene blitt større? Kvifor har tidevannet blitt sterkare? Vinden? osv...... Vi kan lett finne årsaka til at dei snart går under, men kva med årsaka TIL årsakene? Kor startar det heile?? Global oppvarming?? (Eg veit ikkje!!).

Det finnes andre samfunn som ikkje eksisterer lengre. Eit eksempel på det er den norrøne kulturen som døydde ut på Grønland. Då vikingane kom til Grønland, var det eit mildt klima. Etterkvart blei det kaldare og forholda for jordbruk blei vansklegare.
Kva då om dei hadde hatt betre kunnskapar på den tida? Kunne dei ha gjort betre val? Hadde dei hogd ned mindre skog om dei hadde visst kva konsekvenser den hurtige hogsten førte med seg? Trær veks saktare på Grønland enn f.eks. her til lands. Kunne dei ha tatt lærdom av inuittane sine fangstmetodar? Det er jo ei kjent sak at dei ikkje var vennlegsinna overfor kvarandre.

Nettopp Grønland er eit godt eksempel på å vise kan skje dersom samfunnets evne og vilje til omstilling i møtet med nye utfordringer er avgjerande for å overleve.
Noreg er eit anna eksempel. Korleis var Noreg for berre 200 år sidan? Det norske samfunnet har gått gjennom enorme endringar i løpet av denne tida. Samfunnutviklinga blir påverka av kor stor evne og vilje vi har tildei nødvendige endringane.

FN! FN har satt seg nokre tusenårsmål. Hør på denne...... Andelen mennesker som lever for mindre enn 1 US-dollar om dagen, skal halverast innan 2015. Det samme skal andelen som lider av sult. Kjempeflott!!! Slike visjonar er viktige! 2015?? I mitt hovud er det fire år til. I løpet av dei neste fire åra skal altså andelen halverast. Kanskje tar eg feil, men det noverande talet er vel rimeleg høgt ute i verda..?! Lite trur eg på at målet vil bli nådd. Lite trur eg det samme om ein utvidar tidsperspektivet.
Om alle samfunn kjem seg på fote, vil det gå ut over industrilanda (som i utgangspunktet har mykje makt over dei fattige). Eg trur aldri vi vilfå ei verd utan sult og elende. Likevel......det er flott med visjonar og ønske om ei betre verd. Kor ville vi stått om ingen prøvde?

Innen 2015 skal alle forskjeller mellom jenter og gutter vere borte innan skulesystemet (og utdanningssystemet). Med tanke på kva vi veit om enkelte land, er dette ein lang veg å gå. Det tar neppe berre fire år å komme i mål med det.
FN's handlekraft har ikkje vore enorm i alle saker. Eg tviler på at dei no set inn eit nådestøt overfor dei landa som ikkje har det slik FN ønsker.

Vi lever heldigvis i eit demokratisk og levedyktig samfunn. Vi har vore heldige. Geografien er ok, naturressursane, teknologien, kunnskapen, velferda, infrastrukturen, rettsvesenet, handelspartnarar og eit politisk system. Vi har det meste. Så er det om å hindre at landet på sikt ikkje blir korrupt (sjølv om det ganske sikkert er korrupsjon her i landet også). Korrupsjon kan på sikt vere med å øydelegge heile samfunnet.

Ære vere dei som har stått bak og sørga for at vi er kommet dit vi er i dag. Vårt samfunn vil nok bestå.... Det er verre med andre.
Sjå berre til Libya!!

Thihi.....

Umulige ønsker!

En kvinne gikk i skogen da hun plutselig snublet over noe, som ved nærmereettersyn viste seg å være en oljelampe. Da hun gned på den, så kom det naturligvis fram en ånd.
'Får jeg tre ønsker nå?' spurte hun.'Nei', svarte ånden. 'På grunn av de dårlige tidene og devaluering og globalkonkurranse og sånt dritt får man kun ETT ønske nå for tiden.
'I så fall vil jeg ha fred i Midtøsten', sa kvinnen og trakk frem et kart.'Ser du dette kartet? Jeg vil at disse landene skal slutte å slåss med hverandre.'Ånden kastet ett blikk på kartet og utbrøt: 'Men herregud! De landene der har jo kriget i tusener av år! Tror ikke at det går an å gjøre noe med det.Jeg er dyktig, men ikke SÅ dyktig. Ønsk noe annet.'Kvinnen tenkte en stund, og sa så: 'Jeg har aldri lykkes å treffe Den Rette. En omtenksom og elskverdig mann, som er hensynsfull, kan lage mat, tar halvparten av husarbeidet og som er en god elsker og ikke ser på sport heletiden. Kort sagt, en ideell livsledsager.'

Ånden var stille en stund, sukket og sa: 'Få se på det jævla kartet igjen....'

Såååååååååå fin helg:=)

Det er sundag og det har vore ei kjempefin helg. Helga har for såvidt vore ganske innhaldsrik. Noko egner seg på trykk, andre ting ikkje....Thihihi:=)

Den starta jo ganske bra, då! Sosialt lag med andre tøtter er alltid gøy. Eg skal ikkje direkte komme inn på korleis fredagskvelden utarta seg, men enkelte ting kan ein berre ikkje la vere å kommentere. Sånn bortsett frå at vi oppdaga ei ny revystjerne i løpet av kvelden,(namn skal ikkje røpast), var det eit par saker som utmerka seg. Kveldens høgdepunkt var nok då husfrua sjølv (ikkje eg) fekk eit bleikna andlet då det plutseleg stod ein kjenning midt på golvet med nydelege blomar, gåve og ei lita eske som kan minnast om ei eske som kan innehalde ein giftering. Eg trur dei fleste tenkte på giftarmål der han stod så pent og pynteleg, berre at det liksom var feil mann som stod der. Akkurat det siste gjorde at eg trudde han stopd der av di han trengte hjelp til å fri til si eiga dame......Cellene i hovudet mitt har vel aldri akselerert så hurtig før etter svar på om han allereie er gift. Eg veit jo at han er det, men eg fann aldri svaret der og då!

Husfrua har vel aldri vore så bleik og stille der ho sat (eller nesten låg - stiv av skrekk). Det kunne jo også vere slik at hennar eiga "mann" hadde planlagt eit frieri, men at han ikkje torde å vere tilstades sjølv??? Tja, det kunne jo vere så mangt. Latteren blei i alle høve brølt ut då fasiten kom. Mildt sagt! Blomane var ikkje eingong til ho. Dei var ikkje til noko som helst kvinnfolk eingong. Nok av år i ei foreining gjorde at det var ein som fortente gave og blomar. Han var berre bortreist på dagen og difor ikkje tilstades under utdelinga. Så enkelt og lite som skal til for å sette eit kvinnfolk ut av dage.......Hehe:=)

Vi prøvde å få han til å stille som stripper, men det blei liksom ingenting av (hmm....lurar på kvifor?). Seks galne kvinnfolk burde jo vere nok til at han skulle falle for fristelsen. Berre tenkt på kva det kunne ha endt opp med!!!!!!! Er forresten ikkje heilt sikker på om det endte opp med at vi har lova OSS bort som strippere. Shit.... Kanskje verdt å sjekke ut. Thihi....

Seint i seng og tidleg opp!! Trøtt? Jaaaaa! Likevel, det var lett å stå opp. Vi skulle jo på hytta, noko som eg hadde veldig lyst til. Det beste med dagen var at det også var kjempefint vèr. Så herleg!!

Vi dro avgarde tidleg, og det var rett og slett kjempefint å vere på hytta. Det blei mange timar utfor døra, ja:=)

Ski (langrenn og hopp), snøhule, klatring i tau og tre, "dyrejakt" (ufatteleg masse spor i snøen) osv, osv, osv.... Det var nok å gjere på!

Fint med sol:=) Ski er GØY!!!

Med Stetind rett i øyesyn, er det klart det blir tatt endel bilete av fjellet.

Så spørs det kor lenge vi har snø i år. Påska er ganske seint i år, så det er vel ikkje så sikkert at vi er så heldige då?!

Det er i alle høve knall å vere på hytta når alt slår til som i helga!

Hasta luego.

Helg!

Ja, så var det ny fredag, då:=) Kan ikkje akkurat klage pådet, sjølv om eg syns ukene flyg avgarde (alt for fort). Det er ikkje alltid like lett å henge med i svingane. Det har i utgangspunktet vore ei innhaldsrik uke, sjølv om eg syns den ikkje berre har vore positiv.
På mandag var det valentinsdag og då ville jo sjølvsagt Steffen på diskotek. Han måtte jo få lov til å danse valentindansen. (Om han var heldig og fekk ja frå ei jente eller ikkje, veit eg ingenting om). Det eg imidlertid veit, er at han dansa limbo. Det såg eg då eg var oppe der for å hente han. Eigentleg fekk eg litt lyst til å prøve sjølv, men eg er glad eg stod imot presset. Ein skal vere bra mjuk i kroppen til slikt...:=) Uansett, med ein på diskotek og ein annan på møte.....Det seier seg sjølv, huset heilt åleine. Akkurat det passa perfekt på ein slik dag. Det er urtoleg kor mykje ein får gjort.... Ikkje minst fekk eg øve ifred!

Tysdag var ein lang dag, men heldigvis slutta den med øving. (Det er jo alltid gøy). Fine rytmar frå staute mannfolk (thihi..). Eg er vel bra heldig, hæ?? Fem mannfolk heilt for meg sjølv!?!! Jabbadabbaduuuuu!!!!!!!!!! Jada, det har rable litt for meg, men det er vel lov på ein fredag?
Ikkje nok med at det var øving, det var jaggu meg "Frustrerte fruer" også. Kvar gong eg ser det, tenker eg at slik er det heilt sikkert der borte i statene. Dei er sikkert akkurat så "gal" som det går fram av serien. (Dei fine rikmannsfruene).

Uka har som sagt ikkje berre vore positiv. Årsaka til det er at eg har engasjert meg litt i eit "problem" som har dukka opp. Onsdagen var ingen god dag av den enkle grunn at eg var mildt sagt rasande!! Eg er det enno, men ikkje i samme grad. Det er meir slik at eg skjemmes over å kjenne enkelte menneske. Er eg heldig, les dei bloggen min og ser at eg skriv nettopp dette.......
Eg er alt anna enn redd for at dei skal sjå det. Eg håpar dei gjer det!!
Facebook blei i si tid oppretta som eit sosialt media kor ein kunne halde kontakten med gamle og nye vener. Planen bak "prosjektet" har nok heile tida vore meint som noko positivt. Om ein ønsker det, kan ein oppdatere statusen sin jevnleg. Det eg såg på onsdag, har absolutt ingenting på facebook å gjere. Eg var mildt sagt sjokka.
Så til sakens kjerne. Sjølv har eg aldri blitt utsatt for nettmobbing, men på onsdag fekk eg lese på nettsida til ei venninne av meg. På si "venneliste" har ho nokre personar som ikkje eg har lagt til i mi liste. (Det er eg glad for). Ho kunne då vise meg kva ei såkalla "venninne" av ho hadde skrive på facebook. (Det var sjølvsagt om ein tredje og fjerde person).
Det var så ondskapsfullt skrive at eg kjente raseriet steig inni meg. Tenk å vere så "trollåt" at ein bruker facebook som middel for mobbing av andre. Det verste er at det er snakk om vaksne menneske (sjølv om oppførselen ikkje klassifiseres som vaksen). Sjølv om det aldri blei nemnt noko namn, var det ikkje vanskeleg å sjå kven dei sikta til. Det dei skreiv var direkte grusomt!!

Slik eg har forstått det, held det på å byggje seg opp ein stor konflikt blant fleire av kvinnfolka her i nærområdet. Eg har heldigvis ingenting med det å gjere, men eg kan love at eg blir å blande meg om det bygger seg opp til storstilt nettmobbing. Det er hundrevis av grunner tilat ein skal blande seg om det skjer. Den viktigaste årsaka er at ein skal bry seg. Eg skal absolutt ikkje stå på sidelinja og sjå på at enkeltmenneske skal få utfalde seg fritt på andres bekostning. Det er i alle høve sikkert!! Eg skjemmest skikkeleg på desse menneska sine vegne.

Nettmobbing er nok eit utbredt problem både her til lands og ellers rundt om i verda. Det betyr likevel ikkje at vi berre skal sitte på sidelinja og ikkje bry oss. Eg trudde verkeleg ikkje at folk herifrå var så "dum" at dei dreiv med slikt.
Om det hadde vore slik at det er menneske eg ikkje likar, så ville eg aldri i verda brukt facebook til å harselere med dei. Statusoppdateringa mi skal innehalde alt anna enn det!
For det første er nettmobbing ulovleg og dermed straffbart. Hadde det vore nokon som hadde skrive slikt om meg, hadde anmeldelsen vore innlevert for lenge sidan. Sjølv skjuler dei skuldige seg bak at dei ikkje kan takast av di dei ikkje skriv namn på dei det gjeld. Tenk å vere så feig. Vaksne folk skriv i koder.....Barnslig?? Gjett om.
Onsdagskvelden kunne eg ikkje halde meg lengre. Eg brukte statusoppdateringa mi til å uttrykkje mi meining om nettmobbing. Eg skreiv også at dei som oppførte seg slik ikkje burde få vere på facebook. Eg vurderer sterkt å rapportere dei inn til "facebook" slik at dei blir stengt ute frå det nettsamfunnet.

Eg kan ikkje skjønne at folk synker så lavt. Det er heilt ufatteleg. Jada.....Det er greit å ikkje like alle. Ingen seier at ein må like alle ein kjenner, men ein må no kunne bruke hovudet og ikkje spre det på nett på den måten.
Hadde det vore meg dei hadde skrive slikt om, så hadde psyken min blitt reven i filler. Det er ikkje dei som dei skriv om , men dei sjølv som har problem. Det kan ikkje vere noko anna enn eit ønke om å hevde seg blent andre som ligg bak.
Eg har til alle tider visst at kvinnfolk kan vere både ondskapsfulle og utspekulerte. Akkurat det er ikkje noko nytt. Slike finns overalt. Eg trudde berre at inegn av dei eg kjenner kunne gjere slikt.
Eg håper inderleg at dei skjønner kva dei gjer og at dei innser at det må slutte NO. Det kan ikkje fortsette slik. (For det er nemleg ikkje første gongen).

Vi tok utskrift av sida på onsdag slik at vi skal kunne dokumentere det om dei er inne og fjerner det for å slippe unna. Det er også skremmande å sjå kor mange som hadde trykt "liker" under innlegget. SKREMMANDE!! Heldigvis var det fleire som trykte "liker" under mitt antimobbeinnlegg enn det var til den sida!
Mitt bidrag blir at eg bryr meg og det skal eg aldri slutte med. Om det fortsetter, skal eg "face to face" konfrontere hovudpersonane. Det blir ei sann glede!

Jaja....Det er helg og eg har lyst til å tenke på heilt andre ting enn nettmobbing. I kveld skal eg kose meg med venner i godt lag. Det blir kjempekoseleg. Så håper eg at det blir bra vèr og hyttefaring i morgon. Eg er eit "hyttemenneske" og syns det er utroleg deileg å dra på hytta.

Hasta luego:=)

You should know....Everywhere I go, always on my mind, in my heart, in my soul....

Hmmm......Eit litt dårleg forsøk på å vere kreativ. Likevel, til at det berre er andre gongen eg prøver å lage eit slikt bilete, så var det jo ikkje såååååååå verst??! Eg trur kanskje eg må investere i ein annan type maling. Den her blei litt "rar". Det blir vel også å gå med eindel lerret før eg blir nøgd. Jaja.....Det er jo "gøy" å lage:=)

Neste gong skal eg prøve å få med deler av ein songtekst på biletet. Eg må berre gruble på korleis eg skal få det til å sjå bra ut. Sjølve teksten har eg allereie i hovudet!!