Det er torsdag og ute regner det. Håper virkeleg at det ikkje er tilfellet i morgon. Då opner festivalen, og ingenting er vel betre enn at det blir fint vèr.
I dag har eg hatt heile 4 born rundt meg i fleire timar. To femåringar og to niåringar. Fann ut at det beste måtte vere å ta dei med på storbana for å trene litt fotball. Med stive og vonde føter etter gårdagens tur til Svartvannet var sjansen stor for at mi eiga deltaking ikkje ville vere så stor. I dag lærte eg at born ikkje skjønner dette, og det var berre å hive seg med i springinga...

I kveld har eg vore og øvd med bandet. Med bassisten vel til rette gjekk det heile storveis. Gleder meg til laurdag og er ganske sikker på at alt vil gå bra. Solistoppdraga kunne nok vore litt meir fordelt mellom dei tre som speler, men det er noko ein kan ta høgde for til neste konsert.

For en utsikt!

Eg bestemte meg i går...i dag SKULLE eg opp til Svartvannet under fortoppen. Det var berre å overtale dei andre først. Minstemann sa sjølvsagt ja, tvert. Han elskar å gå i fjellet. Det er ikkje noko å seie på det når ein er så lett på foten som han. Det er vel kanskje litt verre med meg.
Det var godt å vakne tidleg og sjå at vèret var bra (ikkje regn). Vi heiv oss rundt og starta oppturen rundt halv tolv. Med oss på laget hadde vi Kåre, svigerbroren min.
Vi starta med friskt mot. Minstemann ville sjølvsagt gå fremst, og med onkelen på besøk var det berre å vike for alle andre. Ein liten gut med munndiarè skulle ha han i helane. Løypa starter eigentleg veldig bra. Ikkje dei store stigningane til å byrje med. Føremonen var då at vi rakk å gå oss varme før sjølve oppstiginga.
Tåka låg ganske langt nede, men vi var aldri redde for at vi måtte snu. Mest spent var eg på om Steffen som berre er fem år gamal ville klare turen. Det trengte vi ikkje uroe oss for. Han kom seg heilt til topps!! Trur ikkje det er så mange femåringer som har vore der oppe. Mange som er eldre har tidlegare måtta snu.... Då vi kom over tregrensa, fekk vi verkeleg sjå kor fint det er i området. Eg har gått turen ein gong tidlegare, men eg blei like overraska denne gongen og. Siste biten før vi kom så langt var ganske tung. Ein kjende det godt i beina.
Frå tregrensa og opp er det eit stykke å gå, men terrenget er mykje lettare. Heldigvis var det ingen som foreslo at vi ikkje ville nå toppen. (For opp skulle vi dersom eg fekk bestemme). Etter ein del spørring om det er langt att (ikkje Steffen), nådde vi endeleg målet. Svartvannet lå der blankt og fint. Skodda var letta og nokre isflak låg der i utløpet til elva. Alt så heilt perfekt ut. Det var heilt til ein liten gut fann ut at det var skøy å hoppe frå stein til stein.... Plups.. Der fall han rett i elva. Mora hadde jo sjølvsagt sett for seg at nokon skulle falle i elva, for det er vel naturlig??!! Så der stod eg... med ein liten gut og våte klede og utan skifteklede. La du merke til det som stod om isflak??? Det var få meter unna og følgeleg var det nok iskaldt i elva! Eg visste heldigvigvis råd:) Av ein eller annan merkeleg grunn tok eg på meg shorts under joggebuksa. Den fungerte bra som bukse til han. Så måtte eg av med sokkene mine. Stakkars, hjertet mitt kunne jo ikkje gå utan sokker i søkkvåte skor! Så eg gav han mine, tulla rundt litt plastikk og tredde på han skorne. Eg sjølv?? Eg måtte pent sjå meg nødt til å gå heile vegen ned med bare føtter i skorne. Det er rett og slett ikkje noko å anbefale. Det gjer vondt å gå no. Det einaste positive som kom ut av situasjonen var at eg lærte at eg aldri meir skal gå på tur utan ekstra sokker i sekken!
Turen var kjempefin. Til alle tysfjæringer og andre som ikkje har vore der ennå, kom dåke opp av sofaen og opp til Svartvannet. Og eg syns verkeleg eg har ein sprek son!!
(Då vi kom ned var all skodde borte og sola skein).

Sementblues 2009!

Så er den her att. Sementbluesen som så mange ser fram til. I år som før, vil nok heile ramma rundt festivalen bli veldig bra. Mange dyktige artistar kjem for å underhalde ei bygd som sannsynlegvis vil vere dobla akkurat denne helga. Eg ser fram til det!
Nytt av året er at eg sjølv skal vere artist. Ein heil time med speling laurdagen. Fleire i bandet byrjer å bli litt nervøse etterkvart som det nermar seg speling. Dei er alle så flinke, så det treng dei ikkje vere. Eg blir i alle høve veldig glad av å øve med dei:) Mange gøyale mimikkar og rørsler gjer det vanskeleg å halde seg alvorleg. Ingen kan vel heller skryte på seg at dei er så prektige at dei ikkje tåler ein "litt på kanten"-samtale. Namn skal sjølvsagt utelatast! :)
Shadows var det bandet som først slo igjennom i Europa. Difor har nok veldig mange som vaks opp på denne tida eit godt øyre til nettopp denne musikken. Sjølv om ingen i bandet direkte kan kallast gammel, er det ingen tvil om at majoriteten nettopp vaks opp med Shadows. To av dei var deltakarar i bandet Dynamites, som var prega av nettopp dette bandet. Dei har ikkje gløymt gamle kunstner..... Det er berre dansestega som må øvast inn!
Med heile 3 sologitaristar ligger det vel til rette for ei fin stund på laurdagen. Eg har min favoritt... :) Sjølv om vi er prega av Shadows er det nok eit par andre låter som ønsker seg plass på repertoarlista. Vokalisten takler det bra, så då får vi koristar også gjere vårt til at låtene skal høyrest bra ut.
Det er berre for alle å lausriva seg frå nerver og stå på. Eg er sikker på at konserten blir bra.

Før var det slik at ein hadde konsertar og opptredener å øve til stort sett kvar dag. Men det er ti år sidan no..... Ein har ikkje dei same høvene til det her i bygda. Då sei det seg sjølv at nivået synker. Difor er det gøy, spesielt for meg, at eg innimellom får spele litt i lag med Dynamitesgjengen. Det er nesten som ein går og ønsker at det skal dukke opp høve mykje oftare.
No ser eg berre fram til laurdagen og håper på eit folksomt torg i sentrum.

Snart avreise!

Så er spaniaferien snart over. Siste kveld er starta og det blir tidleg kveld. Spania er virkeleg eit turistland av dei store.
Vi har berre hatt godvèr og varme heile tida. Det har vore bornas ferie, noko som vil seie at det har vore avslapping, avslapping, avslapping og kos. Om kyrkjeopphaldet har gjort oss religiøse, står att å sjå.... :) Trur ikkje svaret vil skremme nokon frå å dra hit!!!

8 dager..... Litt for kort tid. Vi trudde det skulle vere akkurat passe tidsrom, men no ønsker vi at vi hadde valgt eit pat dager lengre opphald her. Heldigvis er alternativet ganske bra. Vi drar rett på hytta. Er vèret bra, får vi fine dager der også!

Å vere redd for borna sine i eit framandt land er vel noko alle er!?! Det er derfor det er så fint å kunne seie at ein bør dra til Colahonda, Sjømannskirka. Her er som sagt tidlegare det meste. Det beste er likevel at det er så trygt for borna her (inne på kyrkja sitt område vel og merke). Mesteparten av tida er brukt her, så derfor har det vore ei deilig tid. Skal ein på markedet eller på nokre av storsentra, bør ein nok halde dei i handa. Ikkje verdt å gamble med hellet:)

Morgondagen starter tidleg! 3 fly skal prøvast før ein er "heime" i nord. 3 store flyplassar skal utprøvast. Taxfree`n kommer nok garantert til å få eit besøk av meg. Må jo sikre meg Baileys & co. Godterier??? Hmmmm...stor fare for det!!

Uansett... Det er ikkje internett på hytta. Ergo vil det vel bli ei tid før sjansen for ny blogging er tilstades.

Hasta luego.

Trøtt i varmen!

Ikkje lett å halde seg vaken når ein er fem år og ute i "frisk" luft heile dagen. Fredag søvna Steffen under vielsen. I dag søvna han på ny. Denne gongen var det gudsteneste her i Màlaga. Kanskje han slapper ekstra av i det religiøse rom?? :)Er det eit bra eller mindre bra tegn??

Frokosten forløp som vanleg. Så var det berre å hive seg i strandklede og ta beino fatt mot den fine solkysten.... Eit lite kvarter seinare var vi framme til ei ganske så fin stund i strandkanten.
Det som gjorde det så fantastisk, var at like etter at solsenga hadde inntatt rette stillinga, kom ei massøse og tilbudde sine tenester. Fullmasasje gjorde godt for vonde føter og stive nakkemusklar.
Sjølve temperaturen i havet var vel ikkje det ein kunne skryte mest av, men bading blei det på oss fleste.

Etter timar på stranda, seier det seg vel sjølv at ein treng næring i kroppen. Som eg skreiv i går, kan eg anbefale å bu her. I dag diska dei opp med ordentlig grilling på "heimevis" og fantastisk god mat og dessert. Tru meg.....det var ikkje kostbart. For 90 kr kunne ein ete så mykje grillmat ein berre ville. Etterpå fulgte det is, kaffe og kaker. Drikke var også inkludert. (Born - halv pris).

For ei som ikkje er ivrig kyrkjegjenger var det faktisk ein opplevelse å oververe ei gudsteneste her. Presten (dame) var veldig flink og sjølve programmet var annleis lagt opp her enn heime.

Det er ikkje til å stikke under ein stol at det meste må gå på borna sine premisser, men når ein veit at det berre er trygge omgjevnader rundt oss er det lett å slappe av.
Fleire har no teke turen til Fuengirola zoo med krokodiller og tigrar osv.... Vi er "utslitt" av varmen og satser på å besøke dyra ein annan dag. Forhåpentlegvis blir det tid for badeland også:) Tenker vi tar turen ned til "byen" om litt og prøver å finne noko å kjøpe. Å sjå seg rundt i området her kor det for det meste bur folk som har litt å rutte med, er spaserturen i seg sjølv minneverdig.

Bryllup i Spania!

Det er laurdags kveld, og det er varmt. Staden er Colahonda (Iglesas de Noruego - Sjømannskyrkja). Skulle vel eigentleg ut for å kjøpe meg pizza til ein sulten mage, men endte visst opp her. Like greit..... Rundt meg søv dei fleste. Det er om å vere kvil til i måro og ein ny dag i kanonbra vèr!!! Ingen som klager på det:)

Det er faktisk sant... Vi er i Spania, og av alle stader ein kan bu, bur vi i ei kyrkje!! Det vil seie i andre delen av kyrkja. (Gjestehus som har gang imellom gjestehuset og sjølve kyrkja). Det beste av alt er at ein faktisk kan anbefale det - sterkt). Sjølvsagt ikkje dersom du skal på ein "festartur", men har du born......ja, då bør det prøvast! Her er fine rom (billig), god frokost, eige basseng, inngjerda heile vegen så du kan la borna gå fritt og det meste ligg i nærleiken. Drivarane er heilt fantastisk snille.

Korleis hamna vi her?? Joda, det har vore ein hyggeleg årsak til det. Bror min gifta seg i går, nettopp i denne kyrkja. Vi trives så godt her at vi ba om å få bu her lenger. Fantastisk prest gjorde det til ei minnerik tid i kyrkja:)
Brura var sjølvsagt den vakraste av alle. Med nydeleg kjole og slør var det fleire som fekk tårer i augekroken:) Eldsteguten førte mora opp gulvet med yngstemann pluss Steffen kom bak.

Etter sjølve seremonien var det kaffestund og fotografering før det bar opp til restaurant med stor kjendisfaktor. Sjølve Becham og frua spiser der når dei er her. Det er ein stor og fin restaurant med god service!
Då brudeparet ankom feststaden, fekk dei ei kvit fredsdue av restarantsjefen. I nydelege omgjevnader slapp brura dua ut i det fri. Vakkert!!! God mat, trivelege kelnere, god musikk og stemning gjorde dagen og kvelden til ei minnerik stund for oss alle som deltok.
At bror min er ein god taler skal han ha:) Sterke ord frå ein lykkeleg mann.
Rundt midnatt kunne ein trygt seie at vi hadde trøtte og slitne born. Då hjalp det ikkje med lekerom og film på ein ellers så fantastisk stad....

Natta blei ikkje så lang før det var å stå opp att til nye timar ved bassenget og mykje deilig bassengvarme. No er endå ein dag over og vi venter på ein ny dag.

Har du lyst på ein minnerik tur uten stress og mas? Har du lyst på ein tur der du ikkje treng ha augene på borna til einkvar tid? Màlaga er byen, Colahonda er området, Sjømannskirka er målet:) Ein treng ikkje vere religiøs for å bu her. Men ein må vere NORSK!!

Hasta luega amigos. Me gusta Èspana y Inglesa de Noruego!!!

Der elvene møtes....

Var så lur at eg ba husbonden min om å gje meg ein tittel til innlegget denne gongen. Sjølvsagt må eg ta utfordringa:) Men kva i alle dagar kan eit slikt tema innehalde?? Eg får gje det eit forsøk og sjå kor eg ender.....

"Der elvene møtes".... Det er nok ein fruktbart stad. Det er vel i stor grad mykje fisk i området. Der elvene møtes fins det håp. Håp om ei betre framtid. Om den eine elva ber med seg mykje skit, stiller den andre opp og renser. Fattigdom er ikkje eit tema. Heller ikkje forureining.
Vèret er som humøret. Vi har både sol og regn. Det er det som skal til for ein fruktbart stad. For at graset og dyrka mark skal vekse, trengs det både sol og regn. For at eit forhold skal leve, trengs det også sol og regn. Er det berre regn varer det ikkje lenge. Er det berre sol - semje- då er det lett at det i lengden blir for kjedeleg. Å la kjærleik berre bli vennskap etter kvart kan i lengden bli slitsamt. Alle har vel ei eller anna form for søken etter spenning i livet. Då er det lettare om det er både sol og regn. Det blir liksom ikkje forutsigbart....
Vèret gjer at elvene ikkje er forutsigbare. Vèret bestemmer størrelsen på elvene. Kor stort er trykket der dei møtes??

Dersom alle stader hadde vore som der elver møtes, trur eg det ville vore ei betre verd. Alle hadde hatt tilgang på mat (fisk), alle ville kunne dyrke, frihetskjensla ville vore større og livsgleden hadde vore større. Alt i alt ei betre verd.... Alle hadde stilt i samme klasse. Ingen hadde budd i rike eller fattige strøk av verda. Ingen hadde vore nøydd til å bry seg om u-hjelp.
Hadde heile verda vore ein fruktbar stad, ville det vore godt å leve.

Det er nok mange menneske som strever, har kjensle av avmakt eller syns det er vanskeleg å vere til . Vi har skapt ei verd som gjer det vanskeleg for mange å leve. Likevel klarer vi ikkje å stoppe utviklinga. Vi blir "rikare" medan så mange blir fattigare. Kor er logikken? La verda ble ein stad der elvene møtes....

Trur kanskje ikkje eg skal be "Einar" om fleire tilfeldige overskrifter......:) Det er nok lettere å skrive om kva som skjer i kvardagen. Kanskje bomma eg heilt på temaet!?! Det blir du som lesar som avgjer det.